antonisplessas's posterous

Σε μια πολιτική σκηνή που βρίθει ανάξιων και ανίκανων, ολίγιστων γεμάτων επικίνδυνες φαντασιώσεις να και ένας σοβαρός άνθρωπος, εκτός πολιτικού χώρου που λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Είναι τυχαίο ότι κανείς δεν τον συμβουλεύεται;

It's always cool to challenge our assumptions.

Very interesting. Eager to check its details.

10 Years of Apple Evolution, In 10 Seconds or Less...

Monday, April 30, 2012
by  paul

Apple didn't become the most valuable company in the world by accident. And it didn't happen overnight.  Here's a look at the drastic product evolution that's been happening since 2001, using financial breakdowns from the company.   To start the sequence over, just wait a few seconds...

 

 

A few data details.  Apple files these product breakdowns with the SEC.  The iPod was actually introduced in 2001, but not broken out until 2003.  And, feel free to download, deconstruct, or mash-up the years using the following yearly files.  

 

 

• 

  
  
  Comments (3)

  @mattdecelles Monday, April 30, 2012

  Normal things do not evolve like this.

  
  Reply

  

  @highwaytofame Monday, April 30, 2012

  "Like" if you own Apple Inc. products. Apple has been a big contribution towards MUSIC products.

  
  Reply

  

  @BenjiKRogers Tuesday, May 01, 2012

  Oh apple I'm such a sucker...

  
  Reply

  
  

To PC users with love.

Στις μανάδες όλου του κόσμου!

ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΗΝ ΡΕΑ. Εξ' άλλου η ιδέα είναι αντιγραφή και όχι πρωτότυπη.

ΟΙ ΑΞΙΟΙ ΦΕΥΓΟΥΝ.
ΟΙ ΑΝΙΚΑΝΟΙ, ΟΙ ΦΑΥΛΟΙ, ΟΙ ΟΛΙΓΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΜΕΝΟΥΝ.
ΜΟΝΗ ΜΑΣ ΕΛΠΙΔΑ ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΝΑ ΑΛΛΗΛΟΦΑΓΩΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΡΩΝΕ ΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ.

 

Καθένας και ο δικός του θυμός. Νιώθω στο πετσί μου, στην ίδια την ευρύτερη οικογένειά μου την απόγνωση του μακροχρόνια ανέργου ενήλικα, του ανθρώπου που έβαλε λουκέτο και του ανέργου απόφοιτου. Θυμώνω, τα βάζω και με τον εαυτό μου, το παίρνω σαν προσωπική μου αποτυχία που δεν εισακούστηκαν οι δεκάχρονες συγγραφικές και πολιτικές μου προειδοποιητικές κραυγές κινδύνου. Στις προηγούμενες εκλογές με το «Ε, Πρόεδρε!» βίωσα πικρά το σύνδρομο «Σκοτώστε τον αγγελιοφόρο των κακών νέων».

Έχω μάθει από την ιστορία πως στις μεγάλες οικονομικές κρίσεις το συλλογικό αίσθημα της οδύνης περνά διαδοχικά πέντε φάσεις. Πρώτη φάση: σοκ, η αντεστραμμένη πυραμίδα με τα δανεικά σωριάζεται στα κεφάλια των ανθρώπων. Δεύτερη: αγωνία, προσωπική και κοινωνική. Τρίτη: θυμός και αγανάκτηση. Τέταρτη: κατάθλιψη. Στην πέμπτη φάση εμφανίζεται μια διχάλα, μια διασταύρωση:

Ή αυτοκτονείς συλλογικά ψάλλοντας το «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων» όπως ο Σαμψών ή λες «φτου κι από την αρχή» κάνεις το θυμό θετική σκέψη, θετικό σχέδιο, θετική δράση, δράση, δράση! για να ανακτήσεις το χαμένο χρόνο, τα χαμένα εισοδήματα, τις χαμένες θέσεις εργασίας.

Ξέρω ότι το διαζευκτικό ή - ή ακούγεται σαν εκβιαστικό δίλημμα. Αλλά αυτή η διασταύρωση, η διχάλα, αυτό το ή - ή αποτελεί την ουσία της ανθρώπινης και της πολιτικής κατάστασης. Είναι τα όρια των ελεύθερων επιλογών μας. Είναι τα όρια των εναλλακτικών δρόμων που διαθέτουμε. Σαν τον Οιδίποδα θα βρισκόμαστε πάντα στις κρίσιμες καμπές της προσωπικής και εθνικής ζωής μας στη μοιραία διχάλα Δελφών - Δαυλίδας. Έτσι και τώρα στο σκληρό Απρίλη του 2012 είμαστε στην κόψη ανάμεσα στο ή και στο ή.

Γνώμες περισσότερες ειδήσεις

Νομίζω ότι τα πρώτα τρία ή τέσσερα σχόλια του κοινού περιγράφουν ξεκάθαρα την αναξιοπιστία στην οποία έχουν περιπέσει ο Μίμης και όλοι όσοι συνεχίζουν να θέτουν ψευτοδιλήμματα. 'Ήσαν όλοι παρόντες όταν γινόντουσαν τα εγκλήματα. “Δεν δικαιούνται δια να ομιλούν” για να θυμηθούμε ένα ακόμα φαιδρό πρόσωπο της μεταπολίτευσης του Ανδρέα.

Και θες γνωρίζοντας ποιά είσαι και τι βίο διάγεις να σε πιστέψω;